Skarb

w samym sercu lasu. Tam gdzie nikt już nie dociera. Gdzie człowiek nie jest już Panem stworzenia,  tam znajduję skarby. Inne niż drogie kamienie i szlachetne kruszce. Ja odnajduję tam piękne ujęcia. Uwieczniam krótkie chwile, równie rzadkie jak złoto i diamenty. Chwile w których światło flirtuje z materią. I łapię je w moją czułą siatkę matrycy. To moje skarby. Okupione wysiłkiem, mozołem i zniechęceniem. Może nawet nie warte tego zachodu, może banalne i nic nieznaczące. Niewiem. Może tak właśnie jest. A potem pokazuję je Wam, Wybrańcom, którzy zapędzili się gdzieś na rubieże internetowej dżungli. Gdyby nie było Was, to komu bym pokazał swoje fotografie? Z kim był się podzielił wrażeniami? Skarby…, znów to słowo przychodzi mi  do głowy. Dzięki :))

W środku dżungli

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s